theBoombap presenteert artikelen uyt den ouden doosch

Turntablism The X-ecutioners

April 2011, de auteur kijkt terug : Turntablism groeide, vanaf de eerste DMC DJ wedstrijd in 1986, uit tot een echte beweging mid jaren negentig. Inmiddels lijkt het door o.a. het dalende vinylgebruik lijnrecht naar de marge gedreven. Turntablists brachten platen en mixtapes uit en regelmatig was er wel ergens een spectaculair dj team te bewonderen. In Amsterdam zijn toen ook jarenlang de Nederlandse Turntablized battles gehouden ( waar dj Kypski de meerderheid van won ). Platenzaak Fat Beats had de juiste contacten om de beste dj’s naar Nederland te halen. Wij mochten dan in de opslagkelder tussen de platen de mannen interviewen, terwijl ze in de winkel hun skills showden. Interessant bij het opnieuw lezen is vooral dat deze jongens die toen al vele battles gewonnen hadden ( zoals Roc Raida † ), nog steeds klaagden over onderwaardering. De laatste hip hop groupie actie die X en J overigens samen deden was een handtekening scoren van godfather dj Kool Herc.

Oorspronkelijk gepubliceerd in april 1999.

De X-ecutioners crew uit New York werd in 1989 opgericht als de X-Men. De crew gaf daarmee antwoord op de Superman DJ Crew, die op dat moment heerste in NY. De originele bezetting bestond uit Steve D, Johnny Cash, Sean Cee and Roc Raida. De crew kent een rijke battle historie, met als hoogtepunt het winnen van de DMC finale 1995 door Roc Raida. Met zijn Sjors en Sjimmie-achtige fuck you uitstraling weet hij op elk podium te imponeren. De naam X-Men werd vanwege de rechten die op de stonden (vanwege de comic) veranderd in X-ecutioners. In 1997 werd het baanbrekende album X-pressions uitgebracht, gevuld met turntable composities. Naast de projecten als groep doen de afzonderlijke leden productie- en DJ-werk voor andere hip hop iconen als Common Sense, Organized Konfusion, Showbiz & AG en The Beatnuts.

Wat is de kracht van het werken in een crew?
Mr. Sinista: “We dagen elkaar uit en battlen met elkaar. Niemand wil verliezen, dus het dwingt je om verder te oefenen en beter te worden. We weten dat als we elkaar kunnen verslaan, dat we de hele wereld aan kunnen.”

Wordt er niet teveel gebite onder turntablists?
Mr. Sinista: “Je hebt ook een goede vorm van biting. Ik luisterde vroeger naar Q-Bert en probeerde zijn scratches te imiteren. Zodra het me lukte probeerde ik er iets nieuws aan toe te voegen om daarmee naar buiten te treden. Je hebt ook biters die een routine van jouw kopiëren en er op dezelfde manier mee op pad gaan, alsof zij het verzonnen hebben.”

Wat komt er kijken bij battling?
Mr. Sinista: “Battlen vereist een bepaalde mentaliteit. Je moet het gevoel hebben dat je de tegenstanders wilt afmaken met je muziek. Je zet de ander voor lul, zonder persoonlijk te worden. Verliezen maakt deel uit van battlen en daar moet je ook mee om kunnen gaan.” Roc Raida: “Het geluid is belangrijk, maar als je voor een crowd staat is het visuele aspect ook belangrijk. Ik doe ingewikkelde bodytricks en beatjuggles en laat het er uitzien alsof het eenvoudig is.”

Krijgt de deejay voldoende erkenning?
Roc Raida: “Hip hop begon bij de deejay. Toen werd het de deejay en de emcee, en daarna zelfs de emcee en de DAT. Het is bij optredens zelfs een baan: DAT-beheerder! Ik vind wat deejays doen veel creatiever dan wat emcees doen. Een emcee kan zijn woorden uit een woordenboek pikken en na een nacht schrijven heeft hij een track. Wij moeten een maand oefenen op een routine voordat we ermee naar buiten kunnen komen. Ik vind dat we daarvoor niet genoeg erkend worden.”

Mr. Sinista: “Ik werd in Boston weg gefloten, omdat ze mijn beat juggling niet begrepen. “Een deejay hoort toch gewoon Biggie Smalls te draaien!” Soms worden we achter in een zaal geplaatst zodat de mensen niet eens zien wat we doen.”

Tekst: Xander van de Velde. Props: Jeroen van Hove,
Raymond van Erkel en Fat Beats Amsterdam.