|
|
 |
De line die alles zegt: 'Birthdays were the worst days, now we sipping champagne when we thirstay'
Bijna 10 jaar na dato zijn de illegale Samplism parties in Eindhoven nog
steeds de vetste jams die ik ooit heb meegemaakt. In Eindhoven was niks,
gebeurde weinig en toen kwam Samplism de tent afbreken. Honderden mensen
kwamen naar een kraakpand met alleen decks, bier en Dr. Pepper en gingen
all out. Het ademde DIY, je voelde dat er ter plekke uit het niets iets
vets ontstond. Op de meeste feesten ben je bezoeker, daar was je onderdeel
van een movement. Dat was hiphop's core business: making something out of
nothing.
Jawel lieve lezers, het tweede element. De straat is waar hiphop vandaan
komt, making something out of nothing is hoe hiphop beweegt. Het klinkt
poëtisch en het is nog waar ook. Het is de route: from roaches to riches,
van Sedgwick Ave naar (Black) Wallstreet. En het is het voertuig: je wordt
bekend met alleen een gestolen bus tectyl, je maakt muziek zonder
instrumenten.
Een kort stukje theorie: making something out of nothing bestaat uit twee
onderdelen. Out of nothing is het uitgangspunt: je begint met lege handen,
met gigantische honger. Making something is wat je te doen staat: je
skills laten zien, lekker eten maken om je honger te stillen.
Nou zijn er in de scene mensen die uitblinken in honger hebben, en mensen
die uitblinken in koken.
Nas is een interessant voorbeeld. Hij kwam op zijn best toen hij niks had
en zelfs in andermans elevator moest pissen. Hongerig als een motherfucker
bleek hij een ware keukenprinses. Tegenwoordig heeft hij vier
privé-elevators, plus vier dames-elevators voor Kelis. En dus niks geen
honger meer. Hij kan nog steeds koken als een malle, maar het zijn anno nu
alleen nog van die liflafjes. Wel lekker voor tussendoor, maar ik vul er
mijn maag niet mee. Gek genoeg is Jay Z trouwens nog wel jarenlang
feestmaaltijden blijven maken, ook nadat hij zijn buikje lekker rond
gegeten had. Jiggaman is dan ook een veel grotere vreetzak dan Nas:
terwijl de CEO hele voetbalclubs en platenlabels opeet, ligt Nas tevreden
een beetje op zijn vrouwtje te kauwen.
Maar goed, tot zover de topkoks. Net zo hiphop zijn de hongerlijers. Je
kent het wel, van die gastjes uit een kutwijk met kutkansen op een
kutschool willen doorbreken met rappen, maar ze bakken er niks van. Making
nothing out of nothing. Die gasten hebben honger als een paard, maar ze
kunnen gewoon niet koken. Wat moet je hier nou van vinden? De lieve links
stemmende goedzak in mij gunt ze het beste, wil ze helpen koken en zelfs
doen alsof hij het lekker vindt. Maar de hiphopfan in mij spuugt het eten
uit, gatverdamme zeg. Leuk dat je honger hebt, maarre bwoy you're wack!
Het moge duidelijk zijn, hiphop draait om honger hebben čn om lekker eten
maken. Making something out of nothing smaakt veruit lekkerst. Vandaar ook
dat Biggie de grootste aller tijden is. Een pens van 200 kilo en dan nog
steeds de hongerigste stem uit 30 jaar hiphop, boy o boy dan moet je goed
kunnen koken. En in mijn eigen bescheiden bestaan: Samplism is het
lekkerste feestje dat ik ooit gegeten heb, one love.
Oudewijzekiko
|
|
|
|
