Sendar's introductie
De Boombap-redactie vroeg of ik zin had om een serie columns over mijn favoriete rappers te schrijven. Ik zei ja. Want dat leek me leuk. En zoals Bun B het laatst mooi verwoordde in een interview met Believer Magazine, "everything I've ever written has bits and pieces of everything I've ever heard, and any rapper that tells you different is a liar." Elke rapper is beïnvloed door andere rappers, en je liegt dat je barst als je zegt dat het niet zo is.

Ik heb een lijstje gemaakt van twintig rappers die mij persoonlijk beïnvloed hebben. Niet te verwarren met de twintig beste rappers van de wereld, dus die GEIT-lijstjes en het "waar is Big Daddy Kane"-commentaar mogen jullie lekker voor jezelf houden. De komende weken ga ik, in willekeurige volgorde, haarfijn uitleggen welke rappers het zijn en waarom dan wel. Eén voor één, zodat de Nintendo generatie het rustig bij kan houden, en als het je niet boeit dan ga je lekker buiten hoela hoepen.

Elke zondag een nieuwe update!

Sendar's Geitenlijst:
Lil' Fame
Sendar's Geitenlijst:
Raymzter
Sendar's Geitenlijst:
Andre 3000
Sendar's Geitenlijst:
Redman
Sendar's Geitenlijst:
Inspectah Deck
Sendar's Geitenlijst:
Rakim
Sendar's Geitenlijst:
Tash
Sendar's Geitenlijst:
Mast Ace
Sendar's Geitenlijst:
Kanye West
Sendar's Geitenlijst:
Slick Rick
Sendar's Geitenlijst:
AZ
Sendar's Geitenlijst:
Extince
Sendar's Geitenlijst:
Ice Cube
Sendar's Geitenlijst:
Saigon
Sendar's Geitenlijst:
EPMD
Sendar's Geitenlijst:
Sean Price
Sendar's Geitenlijst:
Devin the Dude
Sendar's Geitenlijst:
Large Professor
Sendar's Geitenlijst:
Ludacris
Sendar's Geitenlijst:
Jay-Z
Ingmar Says:
Freestyle Column Number Fo'
Ingmar Says:
Freestyle Column Numero Tres
Ingmar Says:
Freestyle Column Nummertje 2
Ingmar Says:
Freestyle Column Uno
Ingmar Says:
Hiphop. Daar zit wat in.
Ingmar Says:
FUBU lakens of een HEMA dekbedovertrek?
Beste Album: Whut? Thee Album
Beste Lied: Da Da Dahhh
Hip Hop Quotable: "Dummm da-da da-dum da-ding / Extremely wild like the hair on Don King"


Verchroomde velgen, gestreken t-shirts, hagelwitte sneakers, schone sokken. Aan Redman is het allemaal niet besteed. Hij poetst z'n tanden en z'n Timberlands met dezelfde borstel en poseert doodleuk met een stuk tissue in z'n neus op de cover van The Source. Hoewel we inmiddels vijftien jaar verder zijn, is Reggie Noble nog steeds dezelfde wildebras die ooit debuteerde op EPMD's Business As Usual. Z'n platvloerse grappen en grollen, z'n geanimeerde manier van rappen en z'n sloeberige imago hebben de tand des tijds glansrijk doorstaan. De opeengepakte lading funk van z'n debuut 'Whut? Thee Album' heeft hij nooit weten te evenaren, maar teleurgesteld heeft Redman eigenlijk nooit. Een constante factor, zoals dat zo mooi heet. Tot de allergrootsten der hiphop-aarde zal hij waarschijnlijk nooit gaan behoren, daarvoor is het allemaal net iets teveel van hetzelfde, maar wie het verstand op nul wil zetten en er een onvervalste fissa van wil maken, kan altijd aankloppen in Newark, New Jersey. Bij Reggie Noble's fopwinkel, voor al uw feesten en partijen.
Sendar
theTopics twitter YouTube twitter