 |
Black Milk: alleskunner uit Detroit
Orville Breeveld: De Bijlmer is een cultdorp
Zo Moeilijk: Daar moeten ze maar aan wennen
Atmosphere & Brother Ali: Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt
Creature, El Pres en dj Hassle: Doe-het-zelvers
Winne: Koning, kapitein, generaal
DJ Knowhow: Het doet me pijn
Duvel propageert isolatie: Iedereen op zijn eigen eilandje
Amir: Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd
10 vragen aan Tropical Danny: Pak 'm ff beet
Postman Mis: Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen
Jazzy Jay: Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien
Dj Spinna: Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop
Tim Dog: De slavernij is over
Extince: Blij dat ik rij
10 jaar Fat Beats Amsterdam: De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper
Smif-N-Wessun: Noem het geen comeback
Kees de Koning: Passion of the Kees
Devin the Dude: Ik ben een positief ingesteld mens
Brainpower: Storm na de stilte
DAC: Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten
Digable Planets: Waar waren ze?
The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben
Raymzter:
Psychologie in Almere
Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker
Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld
Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond
Non Phixion:
In New York haat iedereen ons
Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal
Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II
Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap
Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt
CL Smooth:
Je moet het leven
Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn
The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is
Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek
Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy
RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb
C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!
Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis
VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan
Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst
Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe
Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa
Aesop Rock:
Ik was geschokt
Dj Vadim:
De kunst van het luisteren
Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe
Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!
|
|
 |
|
Waar een zanger met een zinnetje of vier al een heel eind komt, mag je van rappers verwachten dat ze wel wat meer te vertellen hebben. Om niet in herhaling te vallen zullen ze zich moeten ontwikkelen. Robin vroeg Brother Ali en Slug van Atmosphere hoe dat bij hen in zijn werk gaat.
Zoals velen die voor hem kwamen, begon het ook voor Brother Ali met het imiteren van zijn helden. Zo was hij groot fan van KRS, Chuck D en Rakim. “Zo was m’n eerste liedje eigenlijk een nabootsing van 'Poetry' van BDP. Maar ik had ook liedjes waar ik als Chuck D of als Ice Cube probeerde te klinken. Ik probeerde vooral iets te zijn en had het idee dat ik een imago moest hebben waar mijn muziek in paste.” Hij was begin 20 en reisde rond om koranlessen te geven aan volwassenen. Intussen werkte hij aan zijn eerste album, 'Rights of Passage', waarop hij zichzelf presenteerde als evangelische moslimbroeder.

“Mijn imago was wel gebaseerd op wie ik was, maar ik was niet echt mezelf. Dat was de laatste keer dat je kon horen dat ik ergens op probeerde te lijken.” Zo deed hij een liedje over zijn toenmalige vrouw, en hoeveel hij van haar hield: “Dat was niet oprecht, maar ik had het gevoel dat ik dat moest zeggen voor mijn imago.” Slug ging nog een stapje verder dan het namaken van nummers. “Ik was nog niet echt een rapper. Ik nam liedjes en paste de tekst aan met m’n eigen woorden, zo had ik mijn eigen versie van Ladidadi.” Voor het tussendoortje ‘Strictly Leakage’ greep Slug voor het gemak ook even terug op deze manier van muziek maken.
Messing with the big Texas Hold 'Em Fools think I'm
rich now, I'm always on the road and I no longer
play this as much, think I lost touch
What's the buy in? I'm bout to choke up
- Atmosphere - What They Sitting For?
Fucking around in a crap game Niggas think I'm
soft cause now I'm in the rap game And I don't
hang out as much, bang out dope cuts
Standing on stage and I'm grabbing my nuts
- Ice Cube - What They Hittin' Foe?
Fictionaliseren
Tegenwoordig tillen beiden zwaar aan de oprechtheid van hun muziek, waarbij ze vooral inspiratie putten uit hun eigen levensverhaal. Daarbij is het van belang dat de mensen in hun directe omgeving buiten schot blijven. Dat doet ieder op z’n eigen manier. Ali concentreert zich op het gevoel, en laat belangrijke details weg: “Ik vertel je wel dat m’n ex vreselijke dingen deed, maar niets specifieks.” Slug daarentegen, vertelt juist de details, maar haalt ze uit context. Namen en locaties zijn uitwisselbaar, zodat nieuwe verhalen ontstaan uit de oude: “Als het over m’n familie gaat, kan ik recht door zee zijn, anders probeer ik het te fictionaliseren. Ik wil niet dat een vrouw waar ik over geschreven heb over 5 jaar een inzinking krijgt en me komt neersteken.” Klachten over de vuile was die hij buiten hangt krijgt Slug niet. Het omgekeerde gebeurt helaas wel. “Ik denk dat mensen graag willen dat een liedje over hen gaat, en dan halen ze in hun hoofd dat het ook zo is. Als ze me dan daarmee confronteren, zijn ze teleurgesteld als dat niet waar blijkt te zijn.”
A few years ago an ex-girl of mine
Asked me to keep her name out of my rhymes
So I said this rhyme that I'm about to say
It came from the heart and it went this way:
Go to hell girl, you make me sick!
I hope your new boyfriend gets cancer in his dick
What the fuck makes you think I'd put your name on my record?
Yeah, now I feel a lot better
- Atmosphere - Guns & Cigarettes

Ikke
Voor zijn laatste album, ‘When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold’, liet Slug zijn fantasie de vrije loop. “Ik luisterde de muziek tot er iets in me opkwam, ging zitten en vier uur later hadden we een liedje. Dan had ik zoiets van: ‘wat de fuck dacht ik om daar over te schrijven?’.” Hij stapte af van de traditionele hip hop manier van nummers schrijven vanuit de 1e persoon. “Negentig procent van hip hop gaat over ikke ikke ikke. Wat ik deed ook, alleen ging mijn ikke ikke ikke niet over hoe cool ik was, maar over hoe moe ik me voelde.”
Oh mom, I promise I'm gonna be large
Some day I'm gonna stop trying to borrow your car
Gonna go far, with charisma and skill
Until they put my face on a million dollar bill
- Atmosphere - God Loves ugly
Halverwege het schrijven voor zijn vorige album kreeg hij een ingeving: “Ik zat teveel vast in het idee van echtheid waarbij we op het podium vertellen over wat er gebeurt en hoe we leven’. Ik kwam erachter dat ik een liedje kon schrijven over een klein meisje, terwijl ik nog steeds m’n punt maakte.”
Perspectief
Ook Brother Ali is langzaamaan nummers gaan schrijven vanuit het perspectief van anderen. Zijn volgende EP draait bijvoorbeeld om de verhalen van een aankomende Palestijnse zelfmoordterrorist en iemand die in de gevangenis beland. “Ik heb vrienden die in beide situaties hebben gezeten.” Niet omdat hij zich zo verbonden voelt met zelfmoordterrorisme, maar om een punt te maken over onderdrukking: “Het heeft niets te maken met religie. Ik denk dat de situatie van de Palestijnen hetzelde is als de onderdrukking van bijvoorbeeld de Amerikaanse Indianen.” Voelt hij zich dan niet speciaal verbonden met de Palestijnse zaak door zijn godsdienst? “ Ik denk dat Islam zorgt dat ik me meer betrokken voel bij het lijden van mensen in het algemeen.”
Smoke and mirrors, stripes and stars
Stolen for the cross in the name of God
Bloodshed, genocide, rape and fraud
Written to the pages of the law good lord
- Brother Ali - Uncle Sam Goddamn (The Undisputed Truth)

Self Fulfilling
Slug kijkt inmiddels alweer een stap verder, naar de uitwerking van zijn nummers op het publiek. In het verleden bleken zijn nummers vaak ‘self-fulfilling prophecies’: “Ant maakt daar grapjes over. Als ik iets schrijf gebeurt het een jaar later ook echt. “ Slug wijt het aan het beeld dat hij tentoonspreid in zijn nummers. “Wanneer mensen je ontmoeten hebben ze een beeld van je, waar ze je ook naar behandelen. Mijn oude albums brachten me in een vicieuze cirkel van zelf-medicatie, afhankelijkheid en slechte beslissingen.” Nu wil hij een positiever beeld tonen: “ Ik ben niet depressief of boos of angstig en ik wil niet dat mensen dat over me gaan denken. Als ik iets uitdraag met dit album dat over een jaar uitkomt wil ik dat dat optimisme is.”
Tekst: Robin / beeld: Rhymesayers
|
|
|
|