theBoombap / hip hop platform


Vier jaar na hun in eigen beheer uitgebrachte debuut ‘DIDACtici’ is De Amersfoortse Cooperatie (DAC) terug met hun eerste officiële album. ‘Professioneel Chillen’ heet de schijf, en komt uit via Nano-Music, dat eerder de single ‘Springstof’ releaste. Dat ging met tegenzin, zo vertelt Jiggy Djé: “De deal met Nano-Music is het standaard verhaal van een jonge gretige groep die zegt van: “Yes! Nu gaan we moves maken”. In het begin leek het allemaal te werken. De video werd goed geplugd. Hij was Urban Alert op the Box en kwam binnen op nummer 3 in hun nationale top tien. Maar toen we wilden we overstappen naar Supertracks, waar ik stage loop, ging dat niet gebeuren. Nu moeten we Nano-Music geld afstaan van alles wat we verkopen. Ze financieren wel het album en een videoclipje, maar een normaal label gaat ook aan de gang voor promotie. Dat doen ze niet.” Toch blijven ze er professioneel chillend onder. Maar hoe doe je dat eigenlijk? Matrassen testen, in een coffeeshop werken, een IT-baantje, Ritalin slikken misschien? DAC beschrijft het in het nummer ‘Doorhalen’. Jiggy Djé: “‘Dat is een beetje het professioneel chillen anthem: gewoon doorhalen tot je niet meer kan.” Hux B: “…en dan proberen om de volgende dag nog professioneel op te staan.” Jiggy: “Die titel van het album zegt het ook: je bent professioneel bezig met iets wat je chill vindt. Aan de andere kant verneukt het ook het chillen. Als je ook maar enigszins een move wilt maken, zul je dingen moeten doen die je niet leuk vind. Je kan niet constant optredens of interviews afzeggen. Hux: “Je moet van alles regelen en dat loopt continue door elkaar.” Daarom werd ook de live-band van DAC de laan uit gestuurd. Jiggy: “Het heeft ons wel goed gedaan, want programmeurs van podia vonden het heel dope. Maar buiten dat moesten we ook heel gedisciplineerd te werk gaan: veel oefenen, samenwerken en constant in een kleine oefenruimte met 10 man overleggen. Het is wel echt muziek maken zoals het bedoeld is. Het is heel anders als een dude een beat maakt, naar jou toekomt, jij schrijft je rapje en neemt het op, en een andere gast mixt het in z’n eentje weer af. Uiteindelijk heb je dan een product waar 3 of 4 mensen aan hebben gewerkt. En dan heb je niet een keer echt samen gezeten.” Hoewel gezelligheid geen tijd kent zijn er toch mensen waar je liever niét mee in één kamer zit. DAC hebben dan ook nog genoeg beef te verscheuren in de publieke arena. Zo was er in 2002 een beef tussen Jiggy Djé en Man!ak, wat volgens Jiggy al lang achter de rug is. Maar net als in California zijn er altijd wel weer nieuwe brandhaarden te vinden. Zo mag op het nieuwe album ene Albert van Urban Legends het bekopen. Jiggy: “Ik doe de boekingen voor Skiggy Rapz. Een keer kreeg ik Albert aan de lijn, en hij bood een belachelijk bedrag. Dat zijn we wel gewend: hiphop in Nederland is 100 euro en warm eten. Skiggy wilde het wel doen, maar vlak daarna werd ik gebeld door iemand anders, die hem wilde boeken voor dezelfde dag voor een normaal bedrag. Ik had net een lange rit achter de rug met die Urban Legends gast over geld en belde hem dus terug dat het niet doorging. We hadden nog geen contract, niks. Als hij toen had gezegd dat hij het niet chill vond, en toch wat zou willen regelen, omdat we het net hadden afgesproken, dan had ik het daar mee eens kunnen zijn. Maar deze gast begint meteen met: “Je weet niet wie ik allemaal ken, ik ben invloedrijk in de game. Ik kan je maken of breken”. Toen heb ik die mongool verteld dat hij op kon flikkeren. Hij zei nog wel dat hij het niet zo bedoelde, maar ik vertelde hem dat hij dit nog wel een keer zou terug horen.” Bij deze dus. Desalniettemin horen ruzie, beef en battles er allemaal bij. Als chillen hun beroep is, is dissen hun hobby. Dexter: “Het is gewoon gezonde competitie, net als voetbal. Je speelt een wedstrijd, mat elkaar af, geeft een paar steken onder water, loopt het veld af en je geeft elkaar een hand.” Jiggy: “Dat competitieve zit in onze natuur. We zijn altijd al bezig geweest met flauwe grappen maken en elkaar downsizen en kutten met elkaar. Sommige mensen vinden het helemaal niet leuk om te hangen met mij, omdat ik mensen voor lul zet. Wij kunnen daar dan toevallig om lachen, maar je moet het wel kunnen hebben. En er zijn rappers die dat niet kunnen. Ik hoop niet dat dat leid tot vechtpartijen, maar ik ga niet stoppen met battle shit.” Zo kan het dat DAC, als een stel hippies met slechte karma, met hun vervelende, negatieve houding andere vervelende, negatieve zaken aantrekken. Zoals een embargo. Djiggy: ”We hadden een tijdje het gevoel dat we geboycot werden. We stonden niet in Van Brooklyn tot Breukelen en we mochten de Grote Prijs niet in tijdens de ronde waar de hele Nederlandstalige hiphop 2e generatie stijl optrad: Spacekees & Terilekst, Opgezwolle, Raymzter en D-Men”. Eind goed al goed, want DAC kwam uiteindelijk toch nog in de Grote Prijs finale, en werd wereldberoemd in Amersfoort. Dat het toch niet helemaal sprookjesachtige proporties heeft bereikt, hoor je terug in ‘Coffeeshopdiplomaten’. In deze track vertellen Jiggy Djé en Hux B over mensen die DAC vertellen wat ze moeten doen: rappen over de 3e wereld en andere postbus 51-achtige thema’s. Uiteraard komen deze mensen er niet zomaar mee weg. Jiggy: “Hiphop moet de meest echte muziek zijn die er is. Dus gaan we ook niet praten over iets waar we niet écht mee bezig zijn. Eén van de dingen waar we mee bezig zijn is ons ergeren aan mensen die zeiken dat we niet diepgaan.” Hux: “We hebben ook niets tegen diepgang, maar beter rapt die kerel het wel goed en kiest ie een beetje een dope invalshoek.“ Jiggy: “Wij hebben we het ook over dat soort kwesties. Maar dat zijn dan wel discussies van drie uur. Dat kun je niet samenvatten in 3 minuten.” Hux: “Het is moeilijk om dat goed te doen. Ik denk dat veel rappers zelf het idee hebben dat ze met een soort tegendraadse mening komen, terwijl dat helemaal niet zo is.“ Djiggy: “Natuurlijk kan je rappen dat het je zorgen baart, dat is allemaal prima. Maar eigenlijk is het net zo aanwezig als een Big Mac, en daar ga je ook niet over rappen.” Hux: “Diepgang is ook verwarrend. Je kan ingaan op de wereld om je heen en wat er nu aan de hand is bijvoorbeeld in Afrika. Maar je kan ook diepgaand ingaan op jezelf.” Dexter: “Als artiest is het een grotere uitdaging om je shit op een rij te zetten en te verwoorden.” Tekst: Robin / Beeld: DAC