 |
Black Milk:
alleskunner uit Detroit
Orville Breeveld:
De Bijlmer is een cultdorp
Zo Moeilijk:
Daar moeten ze maar aan wennen
Atmosphere & Brother Ali:
Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt
Creature, El Pres en dj Hassle:
Doe-het-zelvers
Winne:
Koning, kapitein, generaal
DJ Knowhow:
Het doet me pijn
Duvel propageert isolatie:
Iedereen op zijn eigen eilandje
Amir:
Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd
10 vragen aan Tropical Danny:
Pak 'm ff beet
Postman Mis:
Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen
Jazzy Jay:
Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien
Dj Spinna:
Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop
Tim Dog:
De slavernij is over
Extince:
Blij dat ik rij
10 jaar Fat Beats Amsterdam:
De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper
Smif-N-Wessun:
Noem het geen comeback
Kees de Koning:
Passion of the Kees
Devin the Dude:
Ik ben een positief ingesteld mens
Brainpower:
Storm na de stilte
DAC:
Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten
Digable Planets:
Waar waren ze?
The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben
Raymzter:
Psychologie in Almere
Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker
Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld
Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond
Non Phixion:
In New York haat iedereen ons
Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal
Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II
Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap
Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt
CL Smooth:
Je moet het leven
Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn
The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is
Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek
Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy
RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb
C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!
Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis
VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan
Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst
Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe
Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa
Aesop Rock:
Ik was geschokt
Dj Vadim:
De kunst van het luisteren
Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe
Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!
|
|
 |
Hij is veelbesproken. Veelal negatief, of anders wordt hij juist weer de hemel ingeprezen. Love him or hate him, onder het mom van 'there's no such thing as bad publicity', wist de voormalig kunstacademie student Ian Bavitz -beter bekend als Aesop Rock- een substantiële groep trouwe fans op te bouwen. Wij spraken met hem, waarbij hij naar de grond staarde, want hij was ziek, terwijl C-rayz Walz, met wie hij zojuist had opgetreden, ons bij gebrek aan aandacht voorzag van achtergrondlawaai.
Aesop's artistieke scholing heeft een stempel achtergelaten op zijn werk: "Ik ben in dat opzicht heel traditioneel opgeleid, en ik probeer wat ik geleerd heb zoveel mogelijk te gebruiken in alles wat ik doe. Onderbewust ook vaak, dus dan dringt het ook wel door in mijn muziek. Denk ik." Zo niet zijn vroegere LSD gebruik, al zou je zijn muziek toch zeker als psychedelisch kunnen beschouwen: "Het is alweer een tijd geleden, het was een fase waar ik doorheen ging waarin ik het veel gebruikte. Daar heb ik wel van geleerd. Maar het speelt niet direct mee."
De cult-rapper bouwde eerder een naam op in het New Yorkse undergroundcircuit met zijn debuutalbum 'Appleseed' en voor het vervolg 'Labor Days' tekende hij op het als 'moeilijk' bekend staande Def-Jux label van oud Company Flow voorman El-P. Nu is er het album 'Bazooka Tooth', opnieuw een hoogstandje in het waarom-makkelijk-doen-als-het-moeilijk-kan genre, dat volgens hemzelf: "niet zo heel anders klinkt" dan zijn eerdere werk en volgens C-rayz Walz "fucking dope!" is. Vooral dat eerste lijkt een understatement. Hij produceerde dit laatste album bijvoorbeeld bijna in zijn geheel zelf, een taak die hij bij zijn vorige albums vooral overliet aan jeugdvriend Blockhead. Aesop's cryptische en vaak moeilijk te volgen lyrics zijn nog steeds aanwezig, wat tot gevolg heeft dat zijn muziek vaak word bestempeld als nerd-rap, een term die zijn labelbaas overigens geadopteerd heeft als geuzennaam. Hierdoor gebeurt het nogal eens dat heads de acts op Def Jux over één kam scheren. "Mensen doen dat wel ja. Maar neem bijvoorbeeld C-rayz, Murs en ik. We doen allemaal ons eigen ding. Dat trekt me ook in het label. Zo is Murs z'n nieuwe album door 9th Wonder geproduceerd, dus zeg dan nog maar eens zoiets. Iedereen met hersens in z'n hoofd kan horen dat we niet hetzelfde doen. Dus ik probeer er maar geen aandacht aan te besteden."
De 27-jarige New Yorker heeft heel goed door dat hij door zijn afwijkende rapstijl vaak onbegrijpelijk overkomt: "Of andere mensen het begrijpen kan me echt niet schelen. Mijn vrienden begrijpen het of kunnen het op z'n minst waarderen, en als ze iets willen weten kunnen ze het vragen. Het is geen onzin, ik probeer niet zomaar wat te zeggen om cool te klinken. Daarbuiten verbaast het me op zich dat ik ook maar één album verkocht heb." Maar: "Het past allemaal in de b-boy traditie, waarvan de belangrijkste regel toch is; niet biten. Groepen als Run DMC of Public Enemy kwamen toch ook met een geluid waarmee niemand eerder was gekomen. Dat doe ik dus. Vandaag de dag doet iedereen juist zijn best om te klinken als de favoriete groepen van vroeger." En: "Iedereen maakt hiphop, wil dat zeggen dat ze als Sugarhill Gang klinken? Zij houden niet van mijn stijl en ik niet van de hunne, helaas maken we allemaal hiphop. Kijk bij de hiphop afdeling bij de cd winkel en je weet dat mijn albums bij de 'A' liggen. Ik rap op rap beats, het is rap. Er is volgens mij niemand die daaraan twijfelt. Misschien vinden ze me wel wack, maar dan is het in ieder geval wacke hiphop en niet iets anders."
Een van de criticasters was bijvoorbeeld Defari. Deze houdt hierover zelfs een uitgebreide klaagzang in een recent interview met thaformula.com: "Dat soort gasten pikken het geld voor mijn neus weg, Ugly Duckling, Atmosphere, Aesop Rock, en zelfs acts waar ik nog nooit van gehoord heb. Als ik die gasten hoor denk ik: damn, dit is echt vreselijk." Aesop: "Ik was natuurlijk geschokt dat hij zomaar uit het niets mijn naam noemde, maar hij is duidelijk verkeerd geïnformeerd. (C-rayz: en hij is 45!) Hij zei namelijk ook iets over een bepaalde tent die hij niet vol kon krijgen, waar ik dat wel had gedaan. Dat is de schuld van zijn boekingsagent, niet van mij. Als die niet goed is, zoek dan een nieuwe. Ik heb een fantastische boekingsagente. Ik ben ook verliefd op haar(C-rayz weer: Holla bitch). Maar ik heb dus een tour gedaan in de VS, waar ik 9 van de 10 keer voor een uitverkochte zaal stond. Dan moet je shit wel dope zijn. En als het niet goed is moet je mij niet de schuld geven." Over internet kan hij kort zijn: "In feite heeft het elke muzikant bekender gemaakt. Ik kan niet zeggen wat voor rol het precies heeft gespeeld, maar ik denk dat ik er uiteindelijk minder door verdien. Zo gaat dat met downloaden, ze beroven je en doen alsof ze je bekender maken. Ik verkocht altijd al tapes via winkels in New York, met de komst van internet kon ik die ook via internetwinkels verkopen. Maar downloaden verneukt gewoon de muziekindustrie, dat weet iedereen die er iets mee te maken heeft. Bij iemand als ik die zo'n 50-60.000 platen verkoopt, komen daar nog zo'n 5000 downloads bovenop. Dat is veel geld wat ik zo misloop." En rappers hebben meer geld nodig, daar kunnen hij en Defari het gelukkig wel over eens zijn.
Misschien heeft de hele issue wel met huidskleur te maken? Over de plusminus 25 jaar dat hiphop bestaat is het publiek langzaam aan steeds witter geworden. Het lijkt dezelfde kant op te gaan als jazz en rock, muziekstromingen die na verloop van tijd werden 'overgenomen' door blanken. Aes' onderkent de situatie, maar ziet de ambivalentie ervan in: "Moet ik mijn excuses gaan aanbieden aan alle zwarten in hiphop, omdat ik een blanke rapper ben? Toen ik jong was deed ik het, en toen was ik altijd 'die blanke gast'. Nu niet meer. het publiek verandert voor iedereen, het is niet alsof ik het overneem, ik probeer er gewoon een deel van te zijn. Ik heb allang leren omgaan met mijn 'wit zijn in hiphop'. Ik ga toch zeker niet stoppen?"
De geheelonthouder bood ons daarna de voltallige inhoud van zijn bierkoelkast aan, alhoewel het ook mogelijk was dat hij één biertje bedoelde. Als de Melkweg besluit te klagen, we pleiten waanzinnigheid...
Tekst: Robin / foto's: Crit
|
|
|
|
