 |
Black Milk: alleskunner uit Detroit
Orville Breeveld: De Bijlmer is een cultdorp
Zo Moeilijk: Daar moeten ze maar aan wennen
Atmosphere & Brother Ali: Als ik iets schrijf dan gebeurt het een jaar later ook echt
Creature, El Pres en dj Hassle: Doe-het-zelvers
Winne: Koning, kapitein, generaal
DJ Knowhow: Het doet me pijn
Duvel propageert isolatie: Iedereen op zijn eigen eilandje
Amir: Ik zou mijn kind niet willen opvoeden als vinylnerd
10 vragen aan Tropical Danny: Pak 'm ff beet
Postman Mis: Ik voelde me gecrucified voor de zonden van andere mensen
Jazzy Jay: Bar Mitzvah of Griekse bruiloft, ik kan overal draaien
Dj Spinna: Ik moet dit doen. Voor Dilla, mezelf en voor hip hop
Tim Dog: De slavernij is over
Extince: Blij dat ik rij
10 jaar Fat Beats Amsterdam: De enige veilige thuishaven voor menig hip hop vinyl koper
Smif-N-Wessun: Noem het geen comeback
Kees de Koning: Passion of the Kees
Devin the Dude: Ik ben een positief ingesteld mens
Brainpower: Storm na de stilte
DAC: Hip hop in Nederland is 100 euro en warm eten
Digable Planets: Waar waren ze?
The Proov:
We voelen dat we wat te bieden hebben
Raymzter:
Psychologie in Almere
Scarfaced:
Tony Montana is eigenlijk een asielzoeker
Jneiro Jarel:
Ik represent geen hood, ik kom uit de wereld
Kubus:
Ik blijf liever op de achtergrond
Non Phixion:
In New York haat iedereen ons
Kool Keith:
Mijn hobbies zijn erg driedimensionaal
Ghostface Killah en de Theodore Unit:
Who Would You Fuck Part II
Bahamadia:
Ik ben geen martelaar voor de backpack-rap
Immortal Technique:
Revolutie is niet iemand met een Che Guevara T-Shirt die in de jungle rond loopt
CL Smooth:
Je moet het leven
Eyedea & Abilities:
We wíllen wel popsterren zijn
The Gift of Gab:
Ik probeer niet te zeggen dat het ene goed en het andere fout is
Gunkhole:
Wij gaan verder in de scratchmuziek
Skiggy:
Ik ben geen onwijze pimpdaddy
RJD2:
Muziek is echt een obsessie, soms voelt het alsof ik geen keuze heb
C-Mon:
Ik kan geen ene noot lezen!
Slug:
Hiphop is nu 20 en krijgt binnenkort zijn mid-life crisis
VSOP:
Als je dingen met een knipoog bekijkt en aanpakt, kan je nooit zo hard op je bek gaan
Stones Throw kijkt vooruit
DJ Romes, Oh No, Medaphoar en Dudley Perkins over hun toekomst
Murs:
3:16 is mijn beste album tot nu toe
Defari
verruilt 'sunny L.A.' voor een paar koude weekjes Europa
Aesop Rock:
Ik was geschokt
Dj Vadim:
De kunst van het luisteren
Madlib:
Ik probeer rebels te zijn in alles wat ik doe
Jaydee:
Dat was mijn fucking beat!
|
|
 |
De in Nederland nog vrij onbekende dj Vadim (Ninja Tune) deed donderdag 8 januari de Goudvishal in Arnhem aan voor een twee en een half uur durende hip hopshow. Vlak voor het optreden had hij tijd om wat vragen te beantwoorden over zichzelf en zijn perspectief op hip hop.
Vadim is in Engeland, Frankrijk, Duitsland en België een gerenommeerd dj/producer in de underground hip hopscene. Hij vindt het dan ook jammer dat zijn muziek in Nederland nog niet echt opgepikt is. "De laatste keer dat ik hier heb opgetreden was alweer in 2000 voor the Life from the Other Side album", zegt Vadim, "dus ik ben helemaal opgeladen om vanavond een dope show neer te zetten, het wordt echt tijd dat UK hip hop vertegenwoordigd wordt hier in Nederland". Kenners van artiesten als Motion Man, Roots Manuva, Brotherhood en Task Force zullen hem daarin geen ongelijk geven.

In '83 kwam Vadim in aanraking met de Amerikaanse hip hopcultuur door middel van de films Wildstyle en Style Wars en muziek van Spoonie Gee, Grandmaster Flash en Melle Mel. Hij heeft de Engelse hip hopscene dus zien ontstaan en ontwikkelen. Vadim vertelt nostalgisch: "Net als in Amerika werden er in Engeland in de periode '87-'92 veel goede platen gemaakt. Onder andere London Posse, Monie Love, Cash Crew en Brotherhood stimuleerden mij om ook actief te worden. In '88 heb ik decks gekocht en in '92 ben ik begonnen met produceren. Ik produceer dus al zo'n goede tien jaar - de tijd vliegt echt!".
In die afgelopen tien jaar is hij van het standaard 'loopen' van soul- en funkbreaks overgegaan tot het betere knip- en plakwerk. Vadim: "Op een dj Vadim plaat zal je vrijwel nooit kunnen horen waar ik mijn samples vandaan haal. Vijftig procent van mijn samples zijn overigens geknipt uit door muzikanten live ingespeelde grooves. Het is heel belangrijk voor me dat ik een eigen 'sound' creëer. Artiesten als DMX, Chingy en Jennifer Lopez, die beats recyclen, nemen zichzelf artistiek niet serieus", vindt Vadim.

"In de mainstream wordt veelal een succesvolle formule gebruikt om hits mee te scoren. Het blijft dan maar de vraag of men bijvoorbeeld het nieuwe nummer van Ja Rule 'Clapback' waardeert om zijn inbreng of omdat men de beat herkent en het daardoor makkelijk in het gehoor ligt. Bij mijn producties weet ik zeker dat mensen het waarderen of juist haten omdat het mijn 'sound' is, dat is belangrijk. Het overgrote deel van de mensen baseren hun luisteren op herkenning. Het is een kunst om echt muziek tot je door te laten dringen, vandaar de titel van mijn laatste album 'The Art of Listening'. Ik hoop dat mensen hun tijd nemen om naar mijn muziek te luisteren", aldus Vadim.
Vadim is overigens geen undergroundpurist en houdt eigenlijk niet van de kwalificatie 'underground' en 'mainstream'. "Muziek is gewoon muziek", zegt Vadim, "Muziek kent verschillende emoties. Vandaar dat ik een MOP track net zo intens kan waarderen als een mellow Common track."
De in Rusland geboren Vadim geeft over het algemeen de voorkeur aan Engelse hip hop. "Tracks van bijvoorbeeld Task Force zijn af en toe behoorlijk anti-Amerikaans, maar meer uit de liefde voor de eigen scene in Engeland," zegt Vadim verdedigend, "hip hop gaat over wat je meemaakt in je eigen leefwereld, zoals dat Guru rapt over Brooklyn, en iemand uit Arnhem rapt over dingen in Arnhem, begrijp je? Dat is volgens mij de kracht van hip hop. Ik voel me daarom, helemaal vanuit een tekstueel perspectief, meer thuis bij UK hip hop."
Op 30 mei 2004 treedt Vadim op in de Melkweg in Amsterdam.
Cas
|
|
|
|