Nederlandse breakbeats
Nu het erop lijkt dat het Amerikaanse soul- en funkrepertoire zo’n beetje uitgeput raakt, gaan hip hop-producers steeds dieper graven om met een originele sample voor de dag te komen. Daartoe wordt ook vaak in het buitenland gezocht: recente hypes in producersland zijn de albums van Europese sound libraries zoals De Wolfe, die destijds alleen voor tv-producers toegankelijk waren, en Afrobeat-platen waarvoor tussenhandelaren soms helemaal naar West-Afrika afreizen. De beste exemplaren worden voor veel geld verkocht op Ebay of door gespecialiseerde winkels zoals de Sound Library in New York, waar topproducers zoals Premier of Lord Finesse soms honderden dollars uitgeven aan een plaat. De groeiende reeks compilaties en mixtapes met ‘originals’ voor de beats van Nas, Jay-Z of ATCQ zorgt er mede voor dat bepaalde platen een cultstatus krijgen, en dat geen genre ongemoeid wordt gelaten in de ‘quest for the dope beat’.

Het Europese muzikale erfgoed is de laatste tijd onderwerp van de belangstelling van zowel producers als verzamelaars. Zo is daar de recente mixtape ‘Trans Europe Express’ van Kon & Amir, waarop tientallen obscure fragmenten van Europese releases zijn te horen. Producer-dj’s zoals Madlib gaan graag een paar uurtjes diggen als ze in Europa optreden, want veel alleen lokaal uitgebrachte platen zijn in de States onvindbaar. En een obscure Oost-Europese jazzsample is nog wel te gebruiken zonder dat er meteen een brief van een advocatenkantoor op de deurmat ligt. Hoe zit het dan met Nederland? Hebben de Lage Landen meer te bieden dan Oscar Harris - de Surinaamse James Brown - of de polderfunk van de House Band?


Love & Business deel II
De gezegende vloek van de mp3
De Leidse School
Geschiedenis en ontwikkeling van de Leidse graffiticultuur
Mythe van The Golden Age
theBoombap zet de voors en tegens op een rij
theBoombap's Paper Chase
Hip hop berichtgeving door kranten
Binnenlandse Funk II
De dorpen in
Probleemwijken
"Het blijft mijn thuis"
Love & Business
"Hip hop is voor altijd mijn roots"
Hip Hop Sites in Nederland
Het grote complot van...
Politickin'
Rappers als woordvoerder of als gesprekspartner?
Lijstjes zijn hip hop!
Het beste van 2006 volgens de Squad & friends
Beat this! A Hip Hop History
Een documentaire over de beginjaren van Hip Hop in de South Bronx
Vinyl is dope
Iedereen verdient een plaat
Vinyl is dood
Wie heeft er nog een plaat nodig?
80 Blocks from Tiffany's
Preschool documentaire over 1970's Bronx gangs
Martha Cooper:
Pas als iets niet meer bestaat, beginnen mensen ervan te houden
Keeping it real
Nederlandse rappers spreken over afkomst, publiek en zelfbeeld
Hip Hop Immortals
Het belang van de coverfoto voor de verkoop van muziek
Binnenlandse Funk
Neerlandse breaks in bange dagen
Made in the Shade:
10 jaar theater op gevoel
Hip hop en graffiti:
Voelen schrijvers zich nog steeds
b-boys?

TheBoombap klom eens op de vliering om vanuit producers-perspectief platenbakken vol met Fausto Pappetti, de Dolly Dots en Heino te doorspitten, op zoek naar die Binnenlandse Funk. Tien classics uit theBoombap platenkast laten zien dat inspiratie niet per se ver van huis gezocht hoeft te worden.

Q65 - Get Out My Life Woman
Album: Revolution (1966)

Misschien wel de bekendste breakbeat van Nederlandse bodem. Een voor de hand liggende vondst voor producers, want zo ongeveer iedere cover van de evergreen 'Get out of my life woman' is geschikt voor de sampler. De versie van Lee Dorsey is door meer dan 30 artiesten gesampled, maar ook de Haagse mannen van Q65 mochten rekenen op de belangstelling van Premier (Jeru's Revenge of the Prophet van het album 'Wrath of the math') en de Wiseguys (We Be the Crew). De interpretatie van Q65 is vooral interessant om de eerste 20 seconden, tenzij je een liefhebber bent van jaren 60 rockmuziek.

Thijs van Leer - Street Rondo
Album: Oh my love (1975)

Het andere gezicht van de platenkast van je ouders. Terwijl Thijs van Leer en zijn groep Focus meestal geassocieerd worden met klassieke fluitmelodieën, staan er op de plaat 'Oh my love' een paar ronkende funkmonsters. Vooral het nummer 'Street rondo' met een kale break als intro, gevolgd door een groove met clavinet en Thijs zijn trademark fluit, lijkt gemaakt op bestelling van hedendaagse producers. Blijkbaar kreeg Thijs de smaak te pakken met zijn meer internationaal georiënteerde stijl, want hij veranderde zijn naam in Tys en maakte twee jaar later een album met een paar Amerikaanse grootheden uit de jazz-fusion. Maar de breaks zijn te vinden op deze plaat, gewoon in Nederland opgenomen met zijn bruid Roselie Peters die prominent aanwezig is op de hoes.

Rogier van Otterloo - Let's go to Randstad
Single: Let's go to Randstad (1974)
Album: Silver selection (1985)

Deze track is nog vaak te vinden op rommelmarkten in de eurobakken op een compilatie van uitzendbureau Randstad uit 1985. De tune van Rogier van Otterloo is veel ouder en verscheen in 1974 al op single. Opgedragen aan de Randstad uitzendkracht: "een brokje beat, een snuifje jazz, zo nu en dan gelardeerd met een 'klassiek' element, kortom een plaatje, waar u ongetwijfeld met veel plezier naar zult luisteren. Wellicht zal het u duidelijk worden dat iets van de Randstad mentaliteit terug te vinden is in deze composities". Het eerste dat opvalt is dat Randstad blijkbaar al 30 jaar min of meer dezelfde herkenningsdeun gebruikt, alhoewel die de laatste jaren is teruggebracht tot een wat meer esoterische melodie.

De tweede verrassing komt na 30 seconden, als het kinderkoor is weggeëbd en Rogier de tune terugbrengt tot een rauw beukende up-tempo break die doet denken aan de stijl van Dennis Coffey, een Amerikaanse gitarist die een paar b-boy classics op zijn naam heeft staan. Na twee maten krijgt de drummer bijval van een bas. Dezelfde break komt later in het nummer nog eens terug. Niemand minder dan Pim Jacobs verzorgde ‘begeleiding en adviezen’.

Neerlands Hoop in Bange Dagen - Ik heb geen zin om op te staan
Album: Hoezo jeugdsentiment (1976)


De naam 'Freek de Jonge' is voor de meeste mensen niet bepaald een pseudoniem voor 'de Nederlandse funky president'. Dat claimt hij gelukkig ook niet, maar op dit album waarvoor hij met Bram Vermeulen liedjes uit de jaren 60 in een nieuw jasje stak, staan twee nummers die het goed zouden doen op een blaxploitation-soundtrack. Vooral 'Ik heb geen zin om op te staan' is een producers-paradijs met een strak gespeelde break die pas na een halve minuut wordt onderbroken door Freek's ijzige stem. De andere winnaar is 'Marijke' (beter bekend van Peter Koelewijn) dat met zijn gitaarintro en funky bas precies zo klinkt als 'Shaft in Africa'.

Rob Franken Organisation – Hop toad
Album : Ob-la-di ob-la-da (1969)

Via Ebay en websites van - vooral Engelse - handelaren moeten sommige Nederlandse albums inmiddels honderden euro's opbrengen. Zo ook dit album van de Rob Franken Organization dat wel vergeleken wordt met the Mohawks, een Engelse hammond-funkgroep wiens 'the Champ' de basis vormde voor Krs-One's 'Step into a World'. De overeenkomst ligt hem inderdaad in het gebruik van een Hammond-orgel (Rob en zijn vrienden poseren er trots mee op de hoes), en in de funky drums die op verschillende tracks aan de oppervlakte komen. Recent heruitgebracht op vinyl, te bestellen via het web.

Supersister - Dareios the emperor
Album: Iskander (1973)
Supersister is de oude groep van Robert-Jan Stips, de leider van de jaren 80 hitgroep the Nits. Op 'Iskander' wordt de progressieve rock vermengd met jazz en de Fender Rhodes-piano staat onder handbereik. Na het oosterse intro breekt er meteen een monsterlijke break los, die nog een paar maten doorgaat begeleid door Fender en bas. Deze plaat staat hoog in aanzien bij internationale verzamelaars. Helaas zijn ook de Nederlandse marktkooplui steeds beter op de hoogte van wat 't goed doet in de crates, dus de kans om deze voor een euro te vinden is niet zo groot.

Harry Muskee Band - Mr Cool
Album: Love vendetta (1977)

Blueszanger Harry Muskee is vooral bekend van Cuby & the Blizzards, waarvan Herman Brood eind jaren zestig deel uitmaakte. Na uiteenvallen van die groep in 1976 nam Harry met zijn Muskee Band een plaat op die wat meer naar pop-rock neigde. Het nummer 'Mr Cool' wordt ingeleid door een dodelijke breakbeat die rijp lijkt voor hergebruik. Op de andere kant de track 'Solid sender' met een mooi samenspel van drums, Fender-piano en bluesgitaar.

Funky discotheque - Lord Funk
Album: La Bamba (1973)

De Nederlandse platenmaatschappij Dureco (jawel: Dutch Record Company) was samen met het door hen gedistribueerde Blue Elephant-label verantwoordelijk voor de meest wanstaltige exotistische platenhoezen van de jaren 70. Zo werd de Nederlandse uitgave van 'Live at the Sex Machine' van Kool & the Gang gesierd door een foto van een Hindoestaanse 50+er in zwemslip met twee poedelnaakte witte dames aan zijn zijde. Een andere beroemde Dureco-plaat met een even opzichtige cover is 'Ritual' van de Belg Nico Gomez, waarvan originelen meer dan 500 dollar doen onder verzamelaars. Nico Gomez blijkt overigens de vader te zijn van cabaretier Raymond van het Groenewoud. En dan is er de plaat La Bamba van de groep Super Funky Discotheque, gesierd door een extravagant fotomodel dat zo zou kunnen meevaren in de Gayparade. Het album is gehuld in mysteries, al wordt gezegd dat er een link is met Nico Gomez en de groep Chakachas. De a-kant staat vol met slaapverwekkende covers, maar de flipside is geheel gewijd aan 'Lord funk', een instrumentale funkjam van 19 minuten. Hoe de tune, toegeschreven aan 'S. van Holmen' tot stand kwam is een goed bewaard geheim. Dutch Rhythm Steel and Show Band - Down By the River
Album: Soul Steel and Show (1977)

De vroege platen van de Dutch Rhythm Steel and Show Band, een Surinaamse band uit Zaandam, staan internationaal hoog in aanzien, vooral om hun unieke steeldrum-coverversies van harde funktunes (Theme from Shaft, Funky Stuff) en eigen composities. Op het album 'Soul Steel and Show' staat onder meer de dramatische big band-break 'Down by the river'. De DRSSB is de enige groep van dit lijstje die tegenwoordig nog bij elkaar is. Ze zijn te boeken via Joop Koekkoek artiestenmanagement, en dat klinkt dan ineens weer heel dicht bij huis.

Sesamstraat - Apendans
Album: Spelletjes (1985)

Full circle met Tommie en Minnie: een raptrack uit Sesamstraat uit de periode dat de huidige generatie Nederlandse rappers nog op de kleuterschool zat. Apendans is een vreemde track; de titel verwijst naar de Indonesische dans van die naam, maar de muziek is een soort dubby electro-funk overgoten met oerwoudgeluiden, terwijl de 'emcees' dansinstructie geven. Het intro van dit nummer was een paar jaar geleden al te horen op 'Breaks for days', een mixtape van dj Paul Nice met obscure samplebronnen.

Tekst: Thomas, met dank aan X en BeatJaeger #1. Foto theHome: Rob Franken Organization, hoesfoto
theTopics twitter YouTube twitter